biliyor musun,
ben bir buhur-u meryem gibi bekleşirken kuşlarla yeşil pencereli evin bahçesinde,
sen geçiyorsun aheste aheste, bu dünya bir fayton gibi taşıyor seni omzunda,
topu, camı kırdı diye zalim komşu tarafından kesilmiş minik bir çocuk gibi kalbim,
eyvallahım yok yine de, durmadan kabaran bir kek gibi göğsümü seninle dolduruyorum,
biliyor musun, galiba seviyorum seni ben,
soruyorum kalbime, herkes işine baksın diyor,
işim gücüm sen ol diye istifa ediyorum tüm başka sevmelerimden,
biliyor musun,
seni çok seviyorum ben…
adem özbay
www.ademozbay.com
Bir önceki yazımız olan Ne kadar çok bekledim seni bir bilsen... başlıklı makalemizde adem özbay yazıları, beklemek ve hasret hakkında bilgiler verilmektedir.
